İnce iştir insan olmak

İnsanlık incelik ister.

Bugün, kocaman bir köye dönen dünyada en çok kaybettiğimiz kıymetlerden biri de bu incelik. Her konuda büyük laflar ediyoruz, büyük adımlar atıyoruz ama bir yandan da küçük ölçüleri, insanlığın inceliklerini kaybediyoruz.

Koca koca binalar yapıyoruz, kocaman şehirler, büyük hatta mega projeler… Çok büyük iddialarımız var. Ama nüansları gözden kaçırarak, insanlığın, inceliğini, zarafetini, ruhunu da kaybediyoruz.

Oysa medeniyet dediğimiz şey, sadece büyük binalar yapmak değil; küçük ölçülere, ince çizgilere riayet edebilmektir.

Hayatın en zor imtihanları da tam burada başlar. İnsanlık bu imtihanı, küçük nüanslarda, bıçak sırtı çizgilerde kaybeder.

İNCECİK ÇİZGİLERDE MAHFUZ İNSANLIK

Özgüven ile kibir arasında incecik bir çizgi vardır mesela. Kendi değerini bilmek bunu hissetmek, hissettirmek özgüvendir. Kendi değerinden emin olmayan, küçücük insanlar, başkalarını küçümseyerek büyük olacaklarını zanneder. Bu ise kibirdir. İkisi arasındaki farkı da bir görüşte anlarsınız zaten.

Hırs ile azim arasında da incecik bir çizgi vardır. Hırs kural tanımaz, gözünü kör eder insanın, hele bir de aklın önüne geçmişse rezil eder insanı. Oysa azmin içinde gayret, adalet, emek, sabır vardır.

Tutumlu olmakla cimri olmak arasında da ip incecik bir çizgi durur.

Tutumlu insan, nasibe inanır, nimetin kıymetini bilir. Akarsu da bile abdest........

© Yeni Şafak