Nefis değişmez; fakat nefsin arzuları ve o arzulara ulaşmak için kullandığı araçlar çağdan çağa farklı biçimlerde karşımıza çıkar.

Dün makamla tatmin olan nefis, bugün görünürlükle tatmin olabilir. Dün servetle övünen insan, bugün sahip olduklarını sosyal medya üzerinden sergileyebilir. Dün insanlar birbirleriyle mal ve mülk üzerinden yarışırken bugün takipçi, beğeni, şöhret ve hayat tarzı üzerinden yarışabiliyor.

Değişen nefis değil, nefsin yöneldiği şeylerdir.

Tasavvufun insan terbiyesindeki önemi de burada ortaya çıkar. Çünkü insanın asıl mücadelesi dışarıdaki araçlarla değil, o araçlara yönelen kendi arzularıyla ilgilidir.

Nefis her çağda kendini gösterir. İslam irfanında ve tasavvuf geleneğinde meşhur olan "Nefsini bilen Rabbini bilir" sözü, insanın kendi iç dünyasına dönmesi bakımından son derece anlamlıdır.

İnsan nefsini tanımadan davranışlarının gerçek sebebini de tam olarak anlayamaz.

Bir insan neden sürekli görünmek ister? Neden başkalarının kendisini beğenmesine ihtiyaç duyar? Neden sahip olduğu şeyleri göstermekten vazgeçemez? Neden başkasında olanı görünce kendisini eksik hisseder?

Bu soruların cevabı çoğu zaman dışarıda değil, insanın kendi içindedir.

Bugün elimizde telefon olabilir, sosyal medya........

© Yeni Mesaj