Seksenli yılların YENİDÜZEN’inden kalan bu küçük yol anısı; sabaha karşı içilen çorbanın kokusu sinmiş   J 581 plakalı eski bir Vosvos’un, uykusuz gözlerin, matbaa yorgunluğunun ve eksilmeyen dostluğun içinden bir dönemin ruhunu anlatıyor.

Seksenli yılların YENİDÜZEN’inden kalan bu küçük yol anısı; sabaha karşı içilen çorbanın kokusu sinmiş   J 581 plakalı eski bir Vosvos’un, uykusuz gözlerin, matbaa yorgunluğunun ve eksilmeyen dostluğun içinden bir dönemin ruhunu anlatıyor.

Bir gazetenin tarihi yalnızca manşetlerden, siyasal kavgadan, baskılardan ve yokluklardan oluşmaz.

Hele söz konusu YENİDÜZEN ise hiç oluşmaz.

Bazen o tarih, matbaa kokusuna siner. Bazen sabaha karşı içilen bir tas çorbanın kokusunda kalır. Bazen eski bir arabanın içinde, yarım kalan bir marşta, uykuya direnen birkaç insanın gülüşünde saklanır.

Feridun Önsav yoldaş bu anıyı anlatmaya başlayınca, ilk bakışta küçük bir yol hikâyesi açılıyor önümde.

Üç insan, eski bir Vosvos, Lefkoşa’dan Mağusa’ya uzanan bir sabah yolu...

YENİDÜZEN’in haftalık çıktığı yıllar...

Her hafta sabah 06.00 sularında Naci Talat’ın Vosvos’u ile Lefkoşa’dan Mağusa’ya gidilirdi. Arabada Feridun Önsav, Akın Kemal ve Naci Talat olurdu.

Zaman tüneli tam da o anda zihnimde geçmişe aralanıyor; her şey bir sinema perdesine yansır gibi beliriyor.

Naci Talat’ın J 581 plakalı eski Vosvos’u (Volkswagen) yalnızca Lefkoşa’dan Mağusa’ya gitmiyor; bir gazetenin yokluklar içindeki emeğine, matbaa kokusuna, sabaha kadar süren baskıya ve eksilmeyen bir yoldaşlığa doğru yol alıyor.

O Vosvos’u bugün yalnızca eski bir araba diye düşünmek haksızlık olur. O, o yılların yorgunluğunu da taşıdı, gazetesini de, umudunu da. Kimi zaman matbaaya giden yolun sessiz tanığı, kimi zaman üç yorgun insanın küçük dünyası oldu.

Mağusa yolu, İsmet Kotak’ın matbaasına bağlanıyor.

İçeride kurşun harflerin ağırlığı, mürekkebin keskin kokusu, kâğıtların sesi var. Sayfalar hazırlanıyor, yazılar........

© Yeni Düzen