Bir süredir uluslararası bütün aktörlerden gelen mesajlar, bu yaz aylarının Kıbrıs sorunu açısından hareketli olacağının işaretlerini veriyor.

Sadece Kıbrıs sorunu değil, aynı zamanda Kıbrıslı Türklerin vesayet sarmalının çözülmesi ya da daha ada düğümlenmesi açısından da önemli görüyorum önümüzdeki 6 aylık süreci.

Birbirinden bağımsız görünse de dolaylı olarak çözüm sürecindeki gelişmeler ve tavırlar, genel ve yerel seçimi de etkileyecek. Bu birleşen üzerinden de belki de Kıbrıslı Türklerin gelecek yıllarının fotoğrafını çekebileceğiz.

Ya ağlayacağız hep birlikte…

Ya da yeniden umutlanmak, dirilip ayağa kalkmak için bir motivasyon bulacağız.

Tarihsel olarak Kıbrıs sorunu hiçbir zaman tek başına ele alınmadı. AB-Türkiye ilişkileri üzerinden, NATO dengeleri ve enerji motivasyonları üzerinden hatta Ortadoğu gelişmeleri üzerinden hep ilişki kuruldu. Taşlar bu şekilde hareket ettirildi.

Son yıllar ise, sadece Kıbrıs’ın değil, aslında dünyanın geleneksel diplomasi ve siyasi kültürden ayrıldığı, başka bir döneme geçiş sürecinde yaşanan bir nevi delilik dönemine şahitlik ediyoruz.

Örneğin, bir dönem hatta hala Kıbrıslı Türklerin de en önemli motivasyonlarından biri olan AB üyeliği ve Avrupa değerleri, özellikle son yıllarda o kadar erozyona uğradı ki, bu sadece motivasyon rolünü yıpratmıyor, aynı zamanda o delilik düzenini pekiştiren ürkütücü bir de hal alıyor.

Bunun son örneğini, geçtiğimiz gün Avrupa Parlamentosu’nda “send them back” yani “onları geri gönder” sloganları eşliğinde göçmelerle ilgili ağır ihraç kararlarını da içeren yasanın geçirilmesi, AB tarihinde sadece kara bir leke değil, bundan sonraki dengeler açısından da son derece tehlikeli bir noktadır.

Parlamentodaki Sosyalist ve Demokratlar, AB tarihindeki en katı göç yasası olarak değerlendirilen yasanın çok değil daha birkaç yıl öncesinde kadar konuşulmasının bile akla gelmeyecek bir şey........

© Yeni Düzen