Söz olmadan olmaz. Bir başlangıç lazımdır hayata, ilişkilere, etkileşime. Mesela “Oku”yla, okumakla başlar söz. Günlük hayatımızı sürdürmede aracı olur, derdimizi anlatır ve kendimizi ifade etmemize hizmet eder. Bazen iç dünyamızın karartılarına, içgüdülerimizin gamsız isteklerine alet olur. Savaşa neden olur ya da barışı imzalatır bir söz. Bir tenhada dua olur gözyaşları eşliğinde dilden dökülen. Nihayet bir söz insanı rezil de eder, vezir de.

Böylece söz olmazsa hayat olmaz, söz olmazsa insan olmaz. Konuşmanın olmadığı bir dünya düşünebilir miyiz? Söz biziz aslında. Sözcükler dışarıya yansımamızdır. Sözümüz neyse biz oyuz aslında. Ya da tersi, biz neysek sözümüz de odur.

Bazen bir makale olur sözlerimiz, bazen şiir dizeleri. Kimi zaman bir ney üfleriz kendimizi ifade için. Ya da bağlamanın telinin tınısı yansıtır yüreğimizin sesini. Bir tuvale yansır sözlerimiz kimi zaman. Ve söz bizi anlatır, biz de sözü.

Ötelerin ötesine haykırışın özünde yine sözler vardır. Hayat sözlerin sahne aldığı bir oyundur.........

© Yeni Birlik