Bazı yükler vardır; omuzda taşınmaz.

İnsan bazen bir cümleyle gönül yapar, bazen de aynı cümleyle ömür boyu kapanmayacak yaralar açar.

Bu yüzden bizim medeniyetimiz, sözü sadece bir ifade aracı olarak görmemiştir. Sözü, insanın karakterinin aynası kabul etmiştir.

Rabbimiz Kur'an-ı Kerim'de, "İnsan hiçbir söz söylemez ki onun yanında (yaptıklarını) gözetleyen (ve kaydeden) hazır bir melek bulunmasın." (Kaf, 50/18) buyurur.

Demek ki söz, sadırdan ve satırdan çıktıktan sonra kaybolmuyor. Kayda geçiyor.

Belki de çağımızın en büyük problemi tam burada başlıyor.

Konuşmanın kolaylaştığı, düşünmenin zorlaştığı bir çağdayız.

Sosyal medya sayesinde herkes konuşuyor; fakat birbirimizi daha az duyuyor, çok daha az anlıyoruz.

Bilgi çoğalıyor ama hikmet azalıyor. Ses yükseliyor ama anlam eksiliyor.

Yıllarca radyoda çalıştım. Mikrofonun başında öğrendiğim........

© Yeni Birlik