Tahrip kolay, tamir zor.

Bırak dağınık kalsın demek kolay, birikince dağ gibi işlerin altından kalkmak zor.

Canım isterse yaparım demesi kolay, istemesen bile yapmak zor. 

Yaşın aşmış altmışı dile kolay, yaşanılanı yaşanılmayanı anlatması zor.

Nefsine uymak kolay, nefsini gemlemek zor

Öfkelenmek kolay, öfkeyi yutmak ah ne zor!

Dilin kemiği yok ağzına geleni söylemek çok kolay, susmak itidalde kalmak zor.

İyi ile geçinmek kolay, geçimsizi idare ah ne zor ki zor.

Fedakârlık yapmak inanın çok kolay, nankörlüğe maruz kalmak var ya sonunda işte buna katlanmak çok zor.

Gerçeği çarpıtmak çok kolay, olayın öyle olmadığını ispat etmek çok zor.

Ön yargı, yakıştırma, yargısız infazlar yapmak bazılarına çok kolay, ama bilseler akıbetleri ne zor.

Dost edinmek kolay da, zor gününde el olanın dost olmadığını anlamak en zoruna giden şey. 

Elden gelen kötülüğe sabretmek kolay, içeriden gelen vefasızlığı sindirmek zor.

İşte nefsin zoruna giden her şeyde saklı ecir, mükâfat.

Sabretmek, Allah’a havale etmek en kolay yol. 

Bunu ben hak etmedim, nasıl böyle düşünür, nasıl nankör gelir bir de beni ele güne kötü gösterir diye düşünüp üzülmek gerçekten hem........

© Yeni Asya