Olgunluk dönemi yaz mevsimine benzer, gençlikte öğrenilen bilgilerin hayata geçirilmeye çalışıldığı zaman dilimidir. Yaşlılık dönemi ise ilim, kültür ve çalışmanın meyvelerinin alındığı güz dönemidir. Sonrasında ölüm denen kış mevsimi gelir. İşte hayat böyle bir senenin dört mevsimine benzer. Baharda tohum ekmeyen ömrünü boşa geçirmiş sayılır.

Gençlerimizin ilim, marifet ve kültürden çokça istifade etmesi gerekir. Dünya eskisi gibi güçle, kuvvetle, hissiyatla kazanılmıyor ve yönetilmiyor. “Bilgi Çağında” yaşıyoruz. Ülke topraklarının genişliği, nüfusun yoğunluğu ve çokluğu veya devletin büyüklüğü değil, bilgi, ilim, akıl, fikir, icat ve keşiflerin yarıştığı bir zamandayız. İnsanlık kâinatın sırlarını araştırarak, havayı, suyu, toprağı, madenleri ve varlıkları inceleyerek, atomlardan ve güneş ışınlarından istifade ederek insanlık için en küçük şeylerden en etkin ve en faydalı şeyleri bulduğu ve bunu insanlığın hizmetine sunduğu ölçüde başarılı olmaktadır. Günümüzde ilimden, fenden ve sanattan payı olmayanların ilim ve fenden pay sahibi olanlara hizmet ettiği bir dünyaya........

© Yeni Asya