Latif Ağabeyle tanışmamız, gazetede çalışmadan önceye dayanıyor. Lise yıllarındaki bir İstanbul ziyaretimizde gazetemizin Cağaloğlu’ndaki satış yerine gitmiş ve onu vazife başında bulmuştuk. Sonraki yıllarda biz de gazetede çalışmaya başladık 40 yıllık bir birlikte çalışmamız söz konusu oldu. Salgın günleri gelip de “uzaktan çalışma” sistemine geçinceye kadar neredeyse her gün aynı binada, aynı masa etrafında buluştuk, konuştuk. Neticede onun için dünya imtihanı bitti ve ebedî âleme sevk olundu. Yarın bir gün biz de aynı hallerle halleneceğiz ve inşallah ebedî âlemde bizden önce giden dostlara kavuşacağız.

Yakından tanıyanların bildiği üzere Latif Ağabey en başta kitap satış ve pazarlama bölümünde çalışıyordu. Daha doğrusu o zamanlar “tele-kitap” servisi vardı ve isteyene kitaplar elden ulaştırılıyordu. Bu sayede çok farklı kişilerle tanışıp hatıralar biriktirmişti. Zaman zaman bunları anlattığı da olurdu.

“Uzaktan çalışma” sebebiyle artık eskisi gibi her gün görüşmek mümkün olmuyordu. Latif Ağabeyle en son yüz yüze görüşmemiz de 6 Haziran 2026 tarihinde bir toplantı vesilesiyle Güneşli’deki gazete merkez binasına gittiğimizde olmuştu. Masasında yazısını hazırlarken bir yandan da sağlığıyla ilgili bilgi veriyordu. Devam eden bir öksürükten muzdaripti ve kullandığı ilaçların fayda vermediğini anlatmıştı. Zaten sonrasında hastaneye gitmiş ve tedavi süreci başlamıştı. 

Esasında Latif Ağabey yemesine içmesine de dikkat eden, neredeyse hiç ilaç........

© Yeni Asya