Akıcı üslubu ve muhtevası ilk satırlardan itibaren kitapla bütünleşmeye vesile oluyor. Bir nefeste okunan kitaplar listesine girmeyi fazlasıyla hak ediyor. Konu yenilenme olunca insanın da merakını fazlasıyla celb ediyor. Her yeni başlık ayrı fikir pencerelerini açıyor. Sadece teşhis değil, çözüm teklifleri ve tedavi de sunuyor. Problemler ve çözümler gerçek hayattan alınıyor. Yazarımızın onlarca kitaptan elde ettiği birikim, yıllardır gençlerle beraber olmasının pratiğiyle birleştiğinde bu güzel meyvenin çıkmasına şaşırmamak gerekir. Doğrudan ya da dolaylı Risale-i Nur atıfları ise eserin en önemli alâmet-i fârikalarından biri olduğunu hatırlatalım.

İlk bölümde yenilenmenin kanun kısmına atıf yapılıyor. Yenilenme denildiğinde çoğumuzun aklımıza gelmeyen tevbe, affetmek gibi başlangıçlar gayet önemli. Gençlerimize her ortamda daha fazla sorumluluk ve fırsat vermemiz gerektiğini anlamamız gerekir. Üniversitelerde kariyer hedeflerine ulaştıktan sonra kendilerini yenilemeyenlerin durumunu düşünmek de ibret almak için yeterli…

İkinci bölümde ezber bozan anekdotlar nazara veriliyor. Dışarıdan mütedeyyin, kariyerli görülen ailelerde ciddi problemlerin varlığı tehlikenin ne kadar büyük olduğunu gösteriyor. Doğru eleştiri yaklaşımları, gençlerle ilgilenenlerin yenilenme zorunluluğu ve iştişarenin önemi de ayrıca dikkat çeken başlıklar…

Üçüncü bölümde eğitimin -çoğumuzun yaşadığının aksine- korku değil sevgi temelli olması gerektiği ifade ediliyor. Sevgi ve iyi niyetin meselelerimizin çözümünde anahtar rol oynadığını hatırlamalıyız. Ayrıca iman hizmetine mâlî destek verenlere dikkat etme ikazı üzerinde düşünülmelidir…

Dördüncü bölüm en büyük düşmanımız olan nefis hakkında. Maalesef gıybet........

© Yeni Asya