Oruç, belirlenen zaman zarfında yiyip içmeden içtinap etmektir; açlık bahanesiyle, haddi aşmak değildir. Açlık nasıl vücuda eza ise, aşırı tokluk da her yönüyle ezadır; akıbeti, cezadır.

İsrafın hiç kimseye ve hiçbir şekilde hayır getirmeyeceği bilinciyle yemede içmede, yapılan gıda harcamalarında doğru olan ne ise, öyle yapmalı.

Gerek aşırı yiyerek gerek yemeyerek ya da yiyemeyerek çöp olacak nimet israfından kaçınmalı. Aç ve biilaç insanları düşünerek, hatta hayalen “onlar” olarak, şikemperverlik yapmamalı.

Ramazan-ı Şerif, verme ayı; hasenatın en kazançlı zamanı.

Hayır konusunda insanların en cömerdi olan Peygamberimizin (asm), Ramazan ayında Cebrail (as) ile görüştüğünde bu cömertliğin sınırı olmaz; bu görüşme ve bu cömertlik ise, Ramazan ayı boyunca gerçekleşirmiş.1

Bu ayda hem sadaka, hem de sıla-i rahim olmak üzere diğerlerinin iki katı sevap kazandıracak olan akrabadan başlayıp; -yakın uzak- komşu, fakir fukara, garip........

© Yeni Asya