Açılır mı kâinatın ucu bucağı?

Uçulur mu âlemlerden âlemlere?

Geçilir mi her nefes yeni bir derse?

Ben böyle konuşunca ya çok bilen biri:

“Otur yerine!” derse?

Açılır mı nefeslerim:

Yine söylüyorum: Bu on iki yıl mecburî eğitim; eğitim değil; insanımızı hayattan koparan bir şey... Öğretmen yetersiz, öğrenci bıkkın, veli şaşkın... Okuma yazma, kitap sevgisi, derdini kaleme dökme işinin ardından herkesi kabiliyetine göre yola koyarsın. Arkası gelir; merak etme. Ey Azîz Hürriyet nerdesin?

Şurda anlaşalım: Şikâyetlendiğimiz şeylerin hepsinin temelinde eğitimin eğitimsizliği (terbiye edilmemişliği) var!

Türkçe dersi mecburî; Türkçe öğretemiyoruz. Din dersi mecburî; Allah’ı anlatamıyoruz. Matematik, İngilizce ve saire bir çuval mecburî ders var; sonuç; dünya kaçıncılığı?! Ne yapıyoruz? Zorla ders anlatıldığı, bir şeyin sevdirildiği nerde görülmüş! Başarısızlıklarımıza gözlerimizi kapatarak nereye böyle; bir bilen, sözü dinlenen olmaması ne acı!

Okullardan şair, yazar yetişmez; bunu anlıyorum da mimar ve saire? Meselâ birbirine benzemesi şart mı evlerin, okulların? Mevsimler gelip geçiyor ve hiçbiri birine benzemiyor. Biz ne kadar benziyoruz birbirimize! Aynı tip okullardan çıktığımız ne kadar belli!

Eğitimi soruyorsunuz; söyleyeyim: Dünya çapında bir edebiyatçı ve/veya ilim adamı yetiştiremiyor. Niyesinin cevabı vardır da şunu demesem olmaz gibime geliyor: Meselâ kitap yazan öğretmenle yazmayan bir sayılıyor ve aynı ücreti alıyor. Böyle şey olur mu?

Eğitim büyük yaramız... Kimse mecbur olmasa devlet okullarına çocuğunu veresi değil. Gerçi özel okullar da “özel” değil. Adı öyle ve bir bardak çayları ve yapmacık tebessümleri... Ne olacak peki? Eğitimi sadece eğitimcilere teslim etmeyerek düzelir diyorum. Bu dert hepimizin. Kitaba uzak okullar böyle olur: Adı var; kendi yok. Ders bitsin; evimize gidelim!

Veliler ne kadar rahat. Çocukları okulda; yarınlara hazırlanıyor. Öyle değil. Sadece gün doluyor. Eğitime gün doğmuyor. Kurtuluş zor değil ama zorlu bir iş. Boş çuval ayakta durur mu! Futbola ayrılan paranın binde biri yok ki eğitimde. Öğretmen kendi derdini halledememiş ki öğrencisiyle yoğrulsun. Eğitimi kendi halinde yürüyen bir şey zannetmeye devam........

© Yeni Asya