Ankara’da genç olmak, biraz yürümektir. Kızılay’dan kampüse, kampüsten yurda, yurttan hayallere doğru bitmeyen bir yürüyüş… Bu şehir, gençliğe hem umut hem de ağır bir sorumluluk yükler. Çünkü burası sadece bir öğrenci şehri değil; aynı zamanda kararların alındığı, geleceğin şekillendiği bir başkenttir.

Kızılay’ın kalabalığında yürüyen her genç, aslında kendi içindeki sorularla baş başadır: “Mezun olunca ne yapacağım?”, “Bu emek karşılığını bulacak mı?”, “Hayallerim bu şehirde mi kalacak, yoksa başka diyarlara mı taşınacak?” Ekonomik şartlar, artan yaşam maliyetleri ve rekabet baskısı, gençliğin omuzlarına erken bir olgunluk bırakıyor. Ama tüm bu gerçekliğin içinde hâlâ parlayan bir şey var: Umut.

Ankara’daki üniversite koridorları sadece ders anlatılan yerler değildir; fikirlerin tartışıldığı, dostlukların kurulduğu, hayallerin filizlendiği alanlardır. Bir kantin masasındaki sohbet, bazen bir girişim fikrine; bir kulüp toplantısı, bir sosyal sorumluluk projesine dönüşebilir. Gençliğin enerjisi, doğru yön bulduğunda bu şehri değiştirecek güçtedir.

Ancak hayallerin yönü bazen belirsizleşiyor. Kimileri yurt dışını düşünürken, kimileri kamu sınavlarına odaklanıyor, kimileri ise kendi işini kurma cesaretini arıyor. Asıl mesele belki de şudur: Gençlik sadece bir meslek seçmiyor; nasıl bir hayat yaşamak istediğine karar veriyor.

Sevgili gençler; bu şehir sizi zorlayabilir ama aynı zamanda büyütür. Kızılay’dan kampüse attığınız her adım, aslında geleceğinize atılmış bir adımdır. Hayallerinizin yönünü başkalarının korkuları değil, sizin cesaretiniz belirlesin. Çünkü Ankara’da genç olmak, sadece okumak değil; yarını inşa etmektir.

© Yeni Ankara