Nefes çoğu zaman fark etmeden yaptığımız bir şey gibi görünür. Oysa biraz durup dikkat ettiğinde, onun sadece bedeni ayakta tutan bir sistem olmadığını anlarsın. Nefes, insanın iç dünyasına açılan en sade ama en derin kapıdır.

İnsan doğduğu anda derin bir nefes alır. O ilk nefes, hayata atılan bir adımdır aslında. Zaman geçtikçe, yaşananlar çoğaldıkça nefes değişmeye başlar. Fark etmeden daralır, hızlanır, bazen tutulur. Çoğu insan bunun farkında bile değildir. Ama nefes değiştikçe, insanın hisleri de değişir. Çünkü nefes sadece akciğerle ilgili değildir; insanın iç dünyasıyla doğrudan bağlantılıdır.

Gün içinde çoğumuz hızlı ve yüzeysel nefes alırız. Göğüste kalan, kısa ve kesik nefesler… Bu hal genelde zihnin yoğun olduğu, bedenin gergin olduğu anlardır. Koşuşturma, stres, kontrol etme ihtiyacı… Hepsi nefese yansır. Buna bir nevi günlük hayatın nefesi diyebiliriz. Farkında olmadan hep bu halde kalındığında, insanın iç dünyası........

© Yeni Ankara