Bu alemde her şey fani.

Necip Fazıl’ın; Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir; dediği gibi.

Bir gün 24 saat, bir hafta 7 gün, bir ay 30 gündür.

Ama bir ay pek hızlı geçti.

Güzel şeyler çabucak bitiyor.

Bakın Ramazan’ı Şerif bitti.

Oysa daha dün, merhaba diyerek sevindirmişti, bizi.

Nasıl oldu anlayamadık,

Şimdi de elveda dedi, çok üzüldük.

Yine hasret ve yine özlem başladı.

Ey Ramazan, bir tohum olup düştün gönlümüze,

Rahmet ve merhamet getirdin, bize.

Sahurla başladı, günümüz.

Sonra teheccüd namazı ve sabah namazıyla devam etti.

Gündüz, kuşluk, öğle ve ikindi namazı kıldık.

Hem mideye hem de kalbimize oruç tutturduk.

Akşam ezanı ve iftar hepimizi çok sevindirdi.

Sonra akşam namazı ve evvabin kıldık.

Daha sonra teravihle mutluluğu artırdık.

Oruç Allah’a yaklaştırdı bizleri.

Zekât emrini yerine getirdik.

Sadaka Fıtır vererek fakirle daha yakınlaştık.

Kadir Gecesini idrak ettik şükür.

Duygulandık, gözyaşı döktük.

Nefse sahip olmayı, şeytana karşı gelmeyi öğrendik.

Mukabele ve hatimler yaptık, Kur’an-ı Kerim’le hemhal olduk. 

Ama hepsi, sona erdi.

Artık teravih yok, oruç yok.

Ve sen yoksun, ey Ramazan.

Elveda ya, Şehri Ramazan.

Lütfen, ahirette şefaatçimiz ol.

Şimdi şükür Ramazan Bayramı geldi.

Müslümanlar, bayramlaşacak artık. 

Kardeşliği çoğaltacak ve kucaklaşacak.

Bayram insan sevgisi demektir.

Bayram Peygamber sevgisi demektir.

Bayram Allah sevgisi demektir.

Bakın, sevgiyi dizelere dökmüş aşıklar. 

Ahmed Kudsi Efendi; Şahidim arzu semadır........

© Yeni Akit