Herkes yaptığının neticesine katlanacak

Herkesin bir gerekçesi vardır denilir. Yalancının, hırsızın ve katilin de mutlaka öne süreceği bir gerekçesi olur. Doğrudur. Ancak önemli olan gerekçe sunmak değil; dini, insani, vicdani ve haklı bir gerekçe olmasıdır.

Daha da önemlisi sunulan gerekçeden sonra sonuca huzur içinde katlanabilme ve bunun erdemlilik kazandırmasıdır.

Tabii ki burada yine sahih inanç devreye girer. İnancı devre dışı bırakırsanız yalancının, hırsızın ve dahi katil ve canilerin de gerekçelerine itibar etmeniz gerekir.

“Ama onların da bir inancı var” denilecek.

Var da inancın da geçerli olması gerekir.

Sıhhatini kaybetmiş, mecrasından saptırılmış, şeytani ve nefsani arzularla kirletilmiş düşünce ancak batıl bir inançtır.

Sıhhatli bir inanç; kusursuzca yaratılan bu kâinatın eşsiz bir yaratıcısının olduğunu kabul eder.

Yaratıcının doğru kabul ettiğini doğru, yanlış saydığını yanlış sayar.

Tek yaratıcıyı kabul eden kayıtsız şartsız O’nun koyduğu ölçüleri de kabul eder. 

Haliyle bu ölçünün dışına çıkmak gerekçesi ne olursa olsun kabul görmez.

“İblis (de), ‘Ben ondan (Âdem’den) daha hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın’ dedi.” (Sâd 38/76)

Alın size bir gerekçe!

Kardeşi Habil’i öldüren Kabil de bir gerekçe sundu. 

“Neden senin Kurbanın kabul oldu benimkisi reddolundu?” dedi. “Kurbanı kabul edilmeyen (Kabil), ‘Andolsun seni mutlaka öldüreceğim’ demişti. Öteki (Habil), ‘Allah, ancak kendisine karşı gelmekten sakınanlardan kabul eder’ demişti. ‘Andolsun! Sen beni öldürmek için elini bana uzatsan da ben seni öldürmek için sana elimi uzatacak değilim. Çünkü ben âlemlerin Rabbi olan Allah’tan korkarım........

© Yeni Akit