Hilafet sevgisi imandan beslenir

Hilafet, İslam tarihinde Hz. Ebubekir’le başlayan bir yönetim modeliydi. Halife, sadece bir siyasi lider değil, aynı zamanda dini otorite olarak da görülüyordu. İlk dört halife dönemi, “Raşid Halifeler” olarak anıldı ve örnek kabul edildi. Zamanla bu makam, siyasi ihtirasların gölgesinde anlam değişikliğine uğradı; saltanata dönüştü, sultan…

İslamî bir perspektiften bakıldığında, hilafetin (İslam liderliğinin) Müslümanlar için sadece siyasi bir kurum değil, aynı zamanda dini bir değer taşımaktadır. İslâm, yalnızca bireysel bir inanç sistemi değil; adalet, merhamet ve hakikati esas alan bir hayat nizamıdır. Hilâfet dediğimiz kavram da bu nizamın yeryüzünde temsil edilmesi iddiasını taşır. 

Hilafete duyulan sevgi, sadece dünyevi bir bağlılık değil, imanın bir yansımasıdır. Yani bir kişi, imanına ne kadar bağlıysa, ümmetin birliğini ve İslam’ın yönetimini temsil eden hilafete de o kadar bağlı olur.

Tarih boyunca Müslümanların kalbinde derin bir yer edinmiş olan hilafet kurumu, sadece siyasi bir otorite değil, aynı zamanda ümmet bilincinin somutlaşmış halidir. Hilafetin kaldırılışıyla birlikte yalnızca bir yönetim modeli yıkılmadı; birçok Müslüman için bu, İslam dünyasının dağılmışlığının, parçalanmışlığının ve yönsüzlüğünün sembolü haline geldi.

Hilafet sevgisi, kimi zaman bir özlem, kimi zaman bir ufuk, kimi zaman da bir savunma refleksi olarak dile gelir. Ama en derin haliyle, bu sevgi imandan beslenir. Çünkü hilafet, yalnızca bir liderlik kurumu değildir; İslam’ın yeryüzündeki temsilidir. Onunla birlikte ümmet tek bir safta toplanır,........

© Yeni Akit