Yas kültürü böyle olmaz!

Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta gerçekleşen okul saldırısı sonrası henüz yasımızı yaşamadan siyaset yapmak, sosyal medyadan istifa söylemleri, görüntülerin reyting uğruna servis edilmesi akla mantığa sığmıyor. Toplum olarak gerçekte ne yapılması gerektiği, uzman görüşleri, bir olabilme kültürü, neden bu hale gelindiği, çözüm yolları düşünülmesi gerekirken neden bunlar yapılır anlamak mümkün değil.

Henüz yasımızı tutamadan, daha acının ne olduğunu sindiremeden, bir felaketin ardından başka bir felaketin içine savruluyoruz: Ortaya çıkan manzara, bir toplumsal refleks krizini gözler önüne seriyor.

Bir yanda hayatını kaybeden çocuklar, parçalanmış aileler ve derin bir sessizlik ihtiyacı… Diğer yanda ise daha ilk saatlerden itibaren yükselen siyasi sloganlar, sosyal medyada hızla yayılan “istifa” çağrıları, olay yerinden servis edilen görüntüler. Sanki yaşanan trajedinin kendisi yetmezmiş gibi, onun etrafında ikinci bir gösteri alanı kuruluyor.

Oysa yas, bir süreçtir. Sessizlik ister, saygı ister, hatta bazen hiçbir şey söylememeyi gerektirir. Ama biz artık susmayı beceremiyoruz. Her olayda hızla taraflara ayrılıyor, refleks olarak suçlu arıyor ve çoğu zaman........

© Yeni Akit