Bazı düğünlere bakıyorum; düğün mü, servet gösterisi mi, insanın ayırt etmesi zorlaşıyor.Van’da son günlerde konuşulan bir fenomenin düğünü de bana bu soruyu yeniden sordurdu:Biz ne zaman mutluluğu paylaşmaktan vazgeçip zenginliğimizi sergilemeye başladık?Elbette herkes kendi imkânıyla düğününü yapar. Buna kimsenin itirazı olamaz. Fakat mesele artık kişisel tercih olmaktan çıkıp gösterişin, israfın ve “kim daha büyük düğün yapacak?” yarışının bir parçasına dönüşüyorsa, burada toplum olarak düşünmemiz gereken ciddi bir mesele vardır.Van’ın sokaklarında aynı anda başka bir gerçek de yaşanıyor.Kışın mont alamayan çocuklar var. Okul ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanan aileler var.Evinde doğru dürüst sofrası kurulamadığı halde çocuklarının yüzüne belli etmemeye çalışan anneler var.Üniversiteye gidecek olup yol parasını, kitabını, harçlığını hesaplayan gençler var.Şimdi insan sormadan edemiyor:Milyonlarca liralık gösterişli düğünler yapabilen insanlar, aynı çevredeki ihtiyaç sahibi çocukların kaçının hayatına dokunuyor?Bir düğünde harcanan paranın bir kısmıyla onlarca çocuğa eğitim desteği verilebilir.Bir çocuğun okul çantasına kitap konulabilir.Bir ailenin kışlık ihtiyacı karşılanabilir.Bir gencin üniversite hayaline destek olunabilir.İşte o zaman düğün sadece bir eğlence değil, bir hayra vesile olan güzel bir hatıra olur.AŞİRET BÜYÜKLÜĞÜ GÖSTERİŞLE ÖLÇÜLMEZ

Bizim bölgemizde aşiretlerin, büyük ailelerin ve........

© Van Havadis