Günümüzde, akıllı telefon ve sosyal medya insanları yalnızlaştırıyor. Kafelerde bile, -her ne kadar sosyal hayat sayılsa da- ellerindeki telefonlarla insanlar yalnızlık yaşıyor. Dolayısıyla, bir sosyalleşme ve yalnızlıktan kurtulma aktivitesi sayılan evlilik kurumu da bu husustan payını alıyor!

Oysa, evlilik, birlikte bir hayat kurmaktır. Bu nikâhlı birliktelikte bireylerin, tevazu ve anlayış ile hayatlarını sürdürebilmeleri gerekir. İnsanların kalpleri sevgi ve iyilik yeri: Anne baba sevgisi, çocuk sevgisi, vatan sevgisi, yoksula, muhtaca iyilik... Biz, bu güzel duyguların arasından geçerek, şöyle, evli bireylerin hâl ve hatırlarını bir yoklayalım!

Evlilik de iyilik ve sevgi üzerine inşa edilirken, kalpteki diğer bir duygu olan fedakârlık ile de beslenir. Evlilik hayatı bir gün bitebilir, ihtimaline göre kurulmaz; hele çocuk ve yakınlar da işin içine girmişse.

Evlilikte, öncelikle iki tarafın fedakârlığı gerekir. Fedakârlık duygusunu saygı ayakta tutar, sevgi değil. Sevgi zaten Allah’ın bütün kullara bahşettiği, herkeste, her vakit, bulunması ve korunması gereken, genel bir kalp nimeti. Sadece sevgi ile ayakta kaldığı zannedilen evlilikler de farkında olunamayan bir saygı,........

© Türkiye