Türkiye günlerdir Ahbap-çavuş ilişkisini tartışıyor. Başından beri pek hayra alamet olmadığı belli olan bu hayır derneğiyle ilgili her şey ortalığa saçıldı. Bu yüzden konuya girmeyi pek düşünmüyordum. Ama tutuklamalar 15 Temmuz tarihine denk gelince, gerçek kahramanların hatırasıyla, plazadan kahramanlık hikâyesi devşirmeye çalışanların hikâyesi çarpıştı.

Bu çarpışmadan zihnime yayılan parça tesirli cümleleri toparlarken de “samimiyet-niyet” ekseninde bazı kıyaslamalar yaptım. Zihnimin bir tarafına Ömer Halisdemir’i koydum. Diğer tarafa da gündemdeki o malum isimleri… Pek mukayese kabul etmeyecek bir mevzu ama yaptım işte.

Sonra da oturup bu yazıyı yazdım.

Bir yanda ülkesi için can veren bir yiğit var... Diğer yanda sadece hesap numarası veren gösterişçi bir topluluk.

Bir tanesi bağırıp çağırmadan, slogan atmadan, sessiz bir şekilde ölüme yürüyor. Birileri de çay kahve eşliğinde sağa sola telefon ederek gürültü yapıyor.

Birisi, tarihteki bütün yürüyüşlere diz çöktüren o son yürüyüşü yaparken "Niçin ben?" diye sormuyor. Ama birileri "Karım hamileyken vinç ayarlıyordu. Biz niye afetten afete koşuyoruz abi? Ülkede bu işle ilgili........

© Türkiye