Önce bir kavramı irdeleyelim. Rızık dediğimiz şey tam olarak nedir?

Biz para kazanmak demeyiz, rızkımızı kazanmak deriz. Farkında olarak ya da olmayarak rızık kavramına çok önem veririz.

Rızık gelir demek değildir, rızık maaş değildir, rızık çok başka, metafizik boyutu olan bir kavramdır.

Çünkü sadece maaşı olanın maaş geliri, ticaret yapanın ticaret geliri vardır. Peki bir yerde çalışmayan, bir ticaret yapmayanın geliri, yediği, içtiği? İşte ona rızık diyoruz. Hatta sadece insanın değil, tüm kainatın, her bir canlının rızkı var.

Bu noktada Kur’ân’a dönüp baktığımızda Rabbimizin çarpıcı bir sözüyle karşılaşıyoruz.

“Fakirlik korkusuyla çocuklarınızın canına kıymayın! Biz onların da sizin de rızkınızı veririz.” (İsrâ Suresi 31. ayet.)

İlginç değil mi? O zamandan bugüne çok değişen olmamış, hâlâ “bakamam” korkusuyla gebeliğini sonlandırmaya çalışan, doğan bebeğini bir yerlere bırakıp kaçan ya da en iyi ihtimalle “çocuk sahibi olmayı düşünmüyoruz, çünkü gücümüz yetmez, bakamayız” diyen çok sayıda insan var. Rabbimiz o günden cevap veriyor bu soruya.

Eve bırakılan harçlık

Evet, bir kişinin Allah'ın rızasını umarak eşi, çocukları ve ailesi için yaptığı harcamalar ve geçim masrafları dinen sadaka sayılır.

Benim babam kâşif bir adamdır, ama hayatın gerektirdikleri, babası ve kardeşlerinin hepsinin ticaretle uğraşması nedeniyle o da hep ticaretle uğraşmıştır.

Pek kâşif insanlara göre değildir ticaret, malumunuz. Onların meziyeti çok daha........

© Türkiye