Evzâî hazretleri, Tebe-i tâbiîn’den büyük fıkıh âlimidir. 157 (m. 774) de Beyrut’ta vefât etti.

Bu zât, Allah dostu bir velî idi.

Sevdiklerinden biri, bir gece yatıp, rüyâ gördü.

Bir demet fesleğen, mağrip tarafından göğe yükseldi ve kayboldu.

Bunu, sâlih birine anlattı.

“Bu rüyâ, Evzâî hazretlerinin vefât ettiğine işâret ediyor" dedi.

Gerçekten o gece Evzâî hazretlerinin vefât ettiğini öğrendiler.

Evzâî hazretleri, seyyitlerden birinin uygunsuz bir davranış içinde olduğunu görünce, üzüldü!

Zîrâ onu çok seviyordu.

Resûlullah’a yakın olmanız, sizi aldatmasın. Çünkü Efendimiz aleyhisselâm, bir gün kızı Fâtıma'yı yanına çağırdı.

“Ey kızım! Kendini Cehennem ateşinden kurtarmaya bak. Çünkü ben, senin nâmına Allahü teâlâdan bir şey temin edemem” buyurdu.

Abdüllatif Uyan'ın önceki yazıları...

© Türkiye