Ahmed bin Ebil-Havârî, Şam'da yaşadı.

844 (H.230) da vefât etti.

Rüyâmda yüzü nûr gibi pırıl pırıl parlayan bir hûri gördüm.

“Ne kadar güzel ve nurlu yüzün var. Bunu neye borçlusun?” dedim.

“Ey Ahmed! Sen bir gece Allah korkusundan ağlıyordun. Gözyaşların sel gibi akıyordu! O akan........

© Türkiye