Dün sabah üniversiteye bir saatte gittim. Akşam eve yirmi dakikada döndüm. Şimdi bu nasıl oluyor diyorsanız. Durum şu:

Dün sabah işe gitmek için yola çıktığımda yollar kapalıydı. Çünkü Seyrantepe 450 Evler kavşak çalışması devam ediyordu. Trafik o kadar ağır ilerliyordu ki orada çalışanlara soru sorma fırsatım bile oldu. Bugün asfalt işi bitti öğleden sonra 2 3 gibi yol açılacak dedi.

Her zamanki güzergâhımda ilerlemek neredeyse bir sabır testine dönüşmüştü. Üniversiteye ulaşmam tam bir saat sürdü.

Akşam dönüşte ise aynı şehir, aynı yollar, aynı araçlar vardı.

Ama bu kez yol çalışması tamamlanmıştı.

Eve ulaşmam yalnızca 20 dakika sürdü.

Aradaki 40 dakikalık fark bana bir kez daha şunu düşündürdü:

Diyarbakır'ın trafik sorunu yalnızca araç sayısı meselesi değil.

Bu aynı zamanda planlama meselesi.

Ulaşım yönetimi meselesi.

Alternatif güzergâh meselesi.

Ve belki hepsinden önemlisi, şehrin geleceğini bugünden okuyabilme meselesi.

Bir kavşak değişti, sorun çözüldü mü?

Sonra gözüm 450 Evler Kavşağı'na takıldı. Bu güzergâhı kullanan herkesin bildiği bir mesele var: Burada trafik yalnızca bugün yaşanan bir problem değil.

450 Evler, Silvan Yolu üzerindeki ulaşım zincirinin önemli noktalarından biri. Ancak gelinen noktada 450 Evler'de daha kapsamlı bir battı-çıktı yerine kavşak düzenlemesiyle soruna müdahale edildiğini görüyoruz.

Elbette kavşak düzenlemesi gereksiz değildir.

Tam tersine, doğru tasarlanmış bir kavşak düzenlemesi trafiği rahatlatabilir.

Ama burada sorulması gereken soru........

© Tigris Haber