Στη μνήμη του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου (1930–1989)
Ευθύμιος Θεριστόπουλος
Υπάρχουν ορισμένοι λόγοι που, ενώ διατυπώνονται με ελάχιστες λέξεις, περικλείουν μέσα τους ολόκληρη την αλήθεια της ανθρώπινης υπάρξεως. Ένας τέτοιος λόγος είναι και η περίφημη φράση του μακαριστού Γέροντος Επιφανίου Θεοδωροπούλου: «Σὰρξ – πλάξ». Δύο λέξεις, μια ομοιοκαταληξία και μια ολόκληρη θεολογική και υπαρξιακή διδασκαλία.
Ο Γέροντας, με τη χαρακτηριστική του ευφυΐα και την αφοπλιστική απλότητα, υπενθύμιζε ότι το πρόβλημα της σάρκας δεν εξαλείφεται οριστικά με τις ανθρώπινες διευθετήσεις. Μόνον η πλάκα του τάφου, η μαρμάρινη πλάκα που κάποτε θα σκεπάσει το σώμα μας, σηματοδοτεί το τέλος του επίγειου σαρκικού αγώνα. Μέχρι τότε, ο άνθρωπος καλείται να αγρυπνεί, να αγωνίζεται και να μην εμπιστεύεται υπερβολικά τις δυνάμεις του.
Και όμως, η φράση αυτή μπορεί να γίνει αφορμή για μια ευρύτερη........
