Η ανθρώπινη, συναισθηματική διάσταση, και όχι μόνο…

Η απώλεια, πρόσφατα, του ευπατρίδη της πολιτικής Γιάννη Βαρβιτσιώτη, προκάλεσε θλίψη σε πολλούς οπαδούς της παράταξης και όχι μόνο, διότι επρόκειτο για πολιτικό έντιμο, ευθύ, σοβαρό και πολύ ανθρώπινο. Ο γράφων συνεδέετο μαζί του με μακρά και αδιατάρακτη φιλία από τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Εποχή κατά την οποία ο εκ πατρός καταγόμενος από τη Λακωνία πολιτικός, εισήλθε το πρώτον (εκλογές του 1961) στη Βουλή και ο γράφων έπαιρνε τα πρώτα «μαθήματα» στη δημοσιογραφία, στην εφημερίδα «Το Βήμα».

Ο Γιάννης ήταν 28 ετών, είχε σπουδάσει, με πολύ καλές επιδόσεις στη Νομική Αθηνών, την οποία είχε εκπορθήσει με καλή σειρά, όντας, άλλωστε, απ’ τους καλλίτερους μαθητές του «Πειραματικού» Αθηνών. Στο πλούσιο βιογραφικό του περίοπτη θέση κατείχαν τα μεταπτυχιακά του στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, στο Εμπορικό Δίκαιο, και το διδακτορικό του από το ΕΚΠΑ.

Ο γράφων, κατά πέντε σχεδόν έτη νεότερός του, εκτός από τη δημοσιογραφία φοιτούσε στη Νομική Αθηνών. Εκείνη την εποχή, ωστόσο, άνοιξε γι’ αυτόν και μια άλλη πόρτα, με θυροφύλακά της, την Κλειώ, Μούσα της Ιστορίας. Την πέρασε (ως βοηθός του δημοσιογράφου – ιστορικού Γεωργίου Ρούσσου) για να συναντήσει στο χώρο της άτομα που διεκρίθησαν αργότερα στον τομέα της Ιστορίας, ως καθ’ αυτό ιστορικοί, αλλά και ως πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Μεταξύ αυτών, απ’ τον χώρο της πολιτικής, ήταν ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης, με τον οποίο βέβαια η γνωριμία έγινε μέσω του ρεπορτάζ, αλλά οι συζητήσεις ανεφέροντο πέραν της τρέχουσας πολιτικής και στην πολιτική ιστορία, κυρίως τις ώρες του «καφέ», της «χαλάρωσης».

Ο νομικός και βουλευτής πατέρας

 Αν και το πάθος του Γιάννη ήταν η Ιστορία, βρέθηκε στη Νομική λόγω πατρός. Ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ήταν πολύ καλός δικηγόρος των Αθηνών και βαθύς γνώστης του Δικαίου. Οι νομικές γνώσεις του εκτιμήθηκαν και από τον τότε πρωθυπουργό Κ. Τσαλδάρη, ο οποίος του ανέθεσε μία από τις σημαντικότερες αποστολές της εποχής. Την εισήγηση στη Βουλή των Ελλήνων των πρώτων μέτρων πρόληψης και καταστολής της ανταρσίας του 1946-49 (ο Μιλτιάδης ήταν βουλευτής Αθηνών του Λαϊκού Κόμματος) −πρόσφατα εξεδόθη γι’ αυτό από τις εκδόσεις «Σιδέρη», σχετικό βιβλίο, σε επίπεδο διδακτορικού, του ιστορικού Βασιλείου Κολλάρου, στο οποίο αναφέρεται ως επίμετρο η ιστορία της Οικογένειας Βαρβιτσιώτη, συγγραφείσα από τον υπογράφοντα το παρόν.

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης με τη μητέρα του και τον άτυχο αδελφό του, Παναγιώτη, στη Γλυφάδα, το 1947.

Στο τέλος της τραγικής περιόδου (1946-49) ο Γιάννης, όπως και οι γονείς του, θα υποστούν φοβερό πλήγμα. Ο μικρότερος κατά δύο χρόνια αδελφός του Γιάννη, Παναγιώτης, θα πεθάνει από λευχαιμία. Η μητέρα του Γιάννη βυθίστηκε σε μακροχρόνιο πένθος. Έβγαλε τα μαύρα το 1961, όταν ο Γιάννης εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Ο πατέρας του όμως δεν μπόρεσε να συνέλθει ποτέ και ουσιαστικά εγκατέλειψε την πολιτική, με την οποία ασχολείτο ευκαιριακά πλέον, μόνο και μόνο για ν’ ανταποκριθεί στις πιέσεις των ηγετών της παράταξής του και των οπαδών της.

Ο συμβιβασμός του αυτός κράτησε μέχρι το 1960, όταν ο ουδέποτε αποδεχθείς τον θάνατο του γυιού του Παναγιώτη, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, απεβίωσε, σε ηλικία μόλις 63 ετών.

Το 1961 υπήρξε κρίσιμη χρονιά λόγω της έντασης με την οποία ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γ. Παπανδρέου αμφισβήτησε το αποτέλεσμα των εκλογών, τις οποίες κατήγγειλε ως εκλογές «βίας και νοθείας». Ο νεαρός Βαρβιτσιώτης, επιλεγείς από τον Κων. Καραμανλή ν’ αποτελέσει μέλος της κοινοβουλευτικής του ομάδας, υπήρξε, μετά από θριαμβευτική εκλογή του, από τον Λαό της Β’ Αθηνών, ένας από τους βουλευτές της νέας γενιάς, της τότε ΕΡΕ − αμύντορες της πολιτικής του, που διακρίθηκαν, μεταξύ των άλλων, και στην εκστρατεία αντιμετώπισης των επιχειρημάτων της Ενώσεως Κέντρου κατά της νομιμότητος του εκλογικού αποτελέσματος του 1961.

Η εντυπωσιακή παρουσία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη στη Βουλή, η........

© The Best News