Η Πάτρα δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε σιωπή – Χρειάζεται ένα Σύμφωνο Διακυβέρνησης
Τις τελευταίες εβδομάδες διαμορφώνεται ένας τοξικός διάλογος γύρω από ένα θέμα που ως Πατρινούς θα έπρεπε να μας ενώνει, δίχως ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, αλλά με σεβασμό στη διαφορετική γνώμη.
Τις τελευταίες εβδομάδες διαμορφώνεται ένας τοξικός διάλογος γύρω από ένα θέμα που ως Πατρινούς θα έπρεπε να μας ενώνει, δίχως ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, αλλά με σεβασμό στη διαφορετική γνώμη.
Για τον λόγο αυτό επιλέγω να τοποθετηθώ δημόσια, γιατί θεωρώ ότι η Πάτρα έχει ανάγκη από ένα πιο ώριμο και συνθετικό τρόπο να συζητά και να αποφασίζει για το μέλλον της.
Το στοίχημα για το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας δεν είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στην πολιτική ρητορεία του «θα τους κάψουμε» και στον επενδυτικό αυταρχισμό του «έτσι αποφασίσαμε, σιωπή». Κανένα από τα δύο δεν παράγει αποτέλεσμα για την πόλη μας. Το πρώτο γεννά ακινησία, το δεύτερο γεννά κοινωνικές αντιδράσεις και απώλεια δημόσιου χώρου.
Το πραγματικό ζητούμενο σήμερα είναι ένα σύγχρονο, λειτουργικό μοντέλο διακυβέρνησης που να συνδυάζει τη δυναμική μιας ανοιχτής, συμμετοχικής διαδικασίας με τη σταθερότητα ενός μακροπρόθεσμου, οικονομικά βιώσιμου σχεδίου, με γνώμονα το συμφέρον της Πάτρας.
Σήμερα, όμως, ο Πατρινός πολίτης νιώθει πως βρίσκεται στο περιθώριο. Δεν γνωρίζει ποιο είναι το σχέδιο για την παραλία του, δεν έχει δει ένα ολοκληρωμένο Master Plan, δεν έχει κληθεί να συμμετάσχει. Η πόλη παρακολουθεί εξελίξεις που την αφορούν άμεσα. Δεν συμμετέχει στις αποφάσεις.
Τι........
