Por moito que algúns non o queiran ver, vivimos nunha sociedade onde quen non ten contorna familiar, nin rede de amizades, nin cultura, nin recursos; quen ten problemas ou é maior; en definitiva, a persoa máis desprotexida e desfavorecida, é a que máis pisan, da que máis abusan e á que menos axudan. Segue a funcionar así e non cambiou.

Un escudo social que só protexe a quen sabe buscalo

Din que existe un escudo social para evitar a exclusión. Mais a realidade é que as poucas axudas que hai chegan a quen as coñece, a quen as sabe buscar, a quen ten un asesor, un amigo no concello ou un familiar que mira por el. Non chegan, moitas veces, ás persoas que máis as necesitan, porque o suposto Estado do benestar non fai o seu traballo: non busca as persoas que quedaron excluídas para axudalas a saír do burato. Se esas persoas non teñen alguén que as guíe, que as acompañe, que chame por elas, quedan completamente soas e afundidas, e o Estado non aparece. Nin cos progres nin, peor aínda, cos fachas.

A xustiza, como dicía Galeano, morde os descalzos

Seguimos a vivir nun mundo onde ao can flaco todo son pulgas e onde, como dicía Galeano, a xustiza é como as serpes: só........

© Tercera Información