Οσο μεγάλη και αν είναι σε έκταση μια επιφυλλίδα, πάντα απομένουν κάποιες σκέψεις που δεν καταχωρίστηκαν στο τελικό κείμενο, όπως έγινε ακριβώς με την επιφυλλίδα της περασμένης Τετάρτης με τον τίτλο «προσβλητική προστασία».

Η ανακοίνωση στην είσοδο μιας πολυκατοικίας σε μεγαλοαστικό προάστιο της πρωτεύουσας, όσον αφορά τα μέτρα που θα πρέπει να πάρουν οι ένοικοί της για να προστατεύσουν τις περιουσίες τους και τις ζωές τους, μπορεί να σχολιάστηκε με έναν δριμύ τρόπο σε σχέση με τη σειρά των συγκεκριμένων λέξεων (πρώτα η λέξη «περιουσίες» και στη συνέχεια η λέξη «ζωές»), άφησε όμως ανέπαφη μια εξίσου σημαντική παράμετρο.

Πως από τη στιγμή που αναγνωρίζεται ως προτεραιότητα η λέξη «περιουσία», σημαίνει πως για να διασφαλισθεί και να προστατευτεί το μέγεθός της, όποιο κι αν είναι αυτό, όπως ενδέχεται να το διαθέτει ο καθένας, κανένα μέτρο δεν μπορεί να θεωρηθεί καταδικαστέο ή απαγορευμένο, αφού εφαρμόζεται για κάτι που απαξάπαντες έχουν συμφωνήσει ως προς την αναντικατάστατη θέση του στις ζωές........

© Ta Nea