Η κοινωνία μας αυτοαναλύεται καθημερινώς και καθημερινώς αυτοκρίνεται. Λέξεις όπως «ανάπτυξη» και «πρόοδος» αποτελούν διαχρονικά κοινωνικούς στόχους. Ομως αυτό που συχνά παραβλέπουμε είναι το θεμέλιό τους. Η ανάπτυξη δεν παράγεται στο κενό – παράγεται μέσα από κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, από σχέσεις εμπιστοσύνης, από τη δυνατότητα ανθρώπων και κοινοτήτων να συνεργαστούν χωρίς φόβο.

Κάθε φορά που μια σχέση διαλύεται σε χρόνια αντιπαράθεση, χάνεται κάτι που δεν καταγράφεται σε κανένα ΑΕΠ αλλά είναι το ίδιο το υλικό από το οποίο φτιάχνεται η κοινωνική πρόοδος. Οι κοινωνιολόγοι το ονομάζουν κοινωνικό κεφάλαιο και όπως κάθε κεφάλαιο, μπορεί να αυξηθεί ή να διαβρωθεί.

Υπάρχουν λέξεις που τις λέμε τόσο συχνά που ξεχνάμε τι σημαίνουν. «Εκεχειρία» είναι μια από αυτές. Την αφήνουμε να περάσει ως διακοσμητική λέξη του λόγου μας. Ομως η αδιαφορία μας απέναντί της δεν είναι αθώα, είναι σύμπτωμα μιας κοινωνίας που έχει........

© Ta Nea