Meslek hayatımın yarım asra yaklaşan tanıklığında, basının üzerindeki baskı dalgalarının biçim değiştirdiğine ama özünün hiç değişmediğine defalarca şahit oldum. Avrupa’da görev yaptığım sırada, Avrupa Parlamentoları Basın Birliği’nde, (AJPE), Avrupa Gazeteciler Birliği’nde, (AJE) üst düzey görevler yaptım. Türkiye’ye döndükten sonra da Basın Konseyi Genel Sekreterliği görevini üstlendim, halen Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin yönetimindeyim. Demem o ki, mesleğimi korumak için hep mesleki dayanışma gerektiren kurumlarda aktif oldum, çaba gösterdim.   

Bu saflarda sürdürdüğüm çalışmalara kadar değişmeyen tek bir evrensel gerçek tanıdım: Gazetecilik, iktidarların rızasını üreten bir halkla ilişkiler faaliyeti değil; anayasal güvence altındaki hakikate ulaşma hakkının teminatıdır. 

Bugün karşı karşıya olduğumuz tablo, münferit hak ihlallerini çoktan aştı; Anayasa’nın 2. maddesinde teminat altına alınan "hukuk devleti" ilkesinin açıkça çiğnendiği sistemli bir kuşatmaya dönüştü. 

24 Ekim’de, 10 kentte sokaklara çıkacak olan gazetecilerin iradesi, yalnızca bir mesleki dayanışma değil; anayasal düzeni ve toplumun haber alma hakkını savunma kararlılığı olarak görülmeli. 

Anayasa ihlali ve yargısal taciz 

Son haftalarda tırmandırılan gözaltı zincirleri, şafak baskınları, bağımsız medyaya yönelik kayyım kararları ve erişim engellemeleri, yargının bir adalet mekanizması olmaktan çıkarılıp ceza hukukunun bir silah gibi kullanıldığını kanıtlıyor. 

Anayasa’nın 28. maddesinde açıkça belirtilen "Basın hürdür, sansür edilemez" hükmü ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10. maddesinde güvenceye alınan........

© T24