Ένα ματς στο οποίο η μία ομάδα μένει με παίκτη λιγότερο από το 15o λεπτό δεν αποτελεί ένα δείγμα για ασφαλή συμπεράσματα και πολύ περισσότερο γενικεύσεις. Ο τρόπος που σχεδιάζει το ματς όμως ένας προπονητής, σε σχέση με τους ρόλους των ποδοσφαιριστών και το μοίρασμα των ευθυνών, σου δίνει έναν προσανατολισμό σχετικά με τις ιδέες του. Αν κοιτάξεις λοιπόν το Παναθηναϊκός – ΠΑΟΚ από αυτή τη γωνία, αρχίζεις να βλέπεις τι θέλει να κάνει ο Τζέικομπ Νίστρουπ με το δίδυμο Καμαρά – Κάνγκουα. Και συγχρόνως αντιλαμβάνεσαι πόσο μπορεί να αλλάξει τον Παναθηναϊκό ο Ζαμπιανός κεντρικός μέσος, προσθέτοντας στοιχεία που δεν είχε δαθέσιμα ο Νίστρουπ προτού τον καλωσορίσει.

Κάθε φορά που βρίσκονται μαζί στο τερέν φαίνεται όλο και πιο καθαρά ότι ο Νίστρουπ δεν έχει βάλει τον έναν στο ρόλο του “6” και τον άλλο στον ρόλο του “8”. Φαίνεται ότι έχει επιλέξει να μοιράσει τις ευθύνες στους δύο ποδοσφαιριστές του. Χρησιμοποιεί ένα δίδυμο στον άξονα με ασύμμετρους ρόλους: ο Καμαρά έχει μεγαλύτερη ευθύνη στην ισορροπία και ο Κάνγκουα στην προώθηση και τη δημιουργία.

Τι μας έδειξε αυτό το ντέρμπι σε σχέση με τον τρόπο που λειτουργούν οι δύο κεντρικοί μέσοι του Παναθηναϊκού; Η πρώτη μεγάλη διαφορά βρίσκεται στο ύψος στο οποίο συμμετέχουν στην ανάπτυξη. Ο Καμαρά είναι αυτός που αναλαμβάνει περισσότερο τη σύνδεση των γραμμών και τη διατήρηση της ισορροπίας. Είχε 73 επαφές με την μπάλα, ολοκλήρωσε 56 από τις 60 πάσες του, με........

© SPORT 24