Yazı İşleri’ndeki arkadaşlar, haberin başlığına “Katil Fabrikaya İsyan” diye bir cümle koymuşlar. Halkın öfkesi isyana dönüştü. Tamam. Ancak “katil olan fabrika” değil. Fabrikalar, “ölüm üretmek” için icat edilmedi.

Sömürge kafa yerleşti!

Fabrika ölüm üretir oldu.

Sıvı çelik potası ark ocağının üstüne düştü. 18 işçi 1.200 derece (santigrat) alev ateşinde can verdi. Tanrı, ölenlerin acılı yakınlarına sabır versin. HABAŞ adlı fabrika, ark ocağı teknolojisi ile çelik üretiyor. Üretim için gerekli hammadde hurda demiri dışardan (ithal) alıyor. Hurdayı 2.000 derece sıcaklıkta eritip sıvı çelik yapmak için gerekli doğalgazı da dışardan (ithal) getiriyor.

Tek yerli girdisi işçi.

Tek kıyaslamalı üstünlüğü.

İşçi emeğini her türlü tehlikeden koruyacak önemleri alması, işçinin çalışırken sağlığına gözü gibi bakması gerekir. Yapmamış. Devletin denetleyici kurumları da belli ki, bu aymazlığa göz yummuş.

Sömürge kafa, sömürge kalıp, sömürge model; ülkemizin toprağında, suyunda, havasında, ovasında, ormanında, nehir havzalarında, endemik bitkilerin örttüğü yamacında, göçmen kuşlar yatağında, zeytin, incir bahçelerinde ve ekili tarlalarında “ölüm üretmeyi” hızlandırdı.

Kendi düzenini dayatır.

Gelecek umudunu bitirir.

Gençlerin geleceğini çalar. Toprağı, havayı, suyu öldürür. İzmir’deki fabrika bunların hepsini yaptığı ve yapmasına devlet kurumlarınca göz yumulduğu için 18 ölümlü bu sonuç doğdu.

TEMA Vakfı, “Yavaş........

© Sözcü