İngiltere ve Fransa, 7 Kasım 1918’de Orta Doğu’yla ilgili ortak bir bildiri yayımladılar.

Bildiride, “Uzun zamandan beri Türklerin zulmü altında yaşayan halkların kurtuluşu için” savaştıklarını belirttiler.

İki devlet, Orta Doğu’da, halkların seçimlere dayanan ulusal hükümet kuracaklarını bildirdiler.

Ve 1920’de, İngiltere ve Fransa Orta Doğu’yu paylaştılar.

Suriye ve Lübnan Fransa’ya; Irak, Ürdün ve Filistin İngiltere’ye verildi.

1920 Temmuz’unda, 90 bin Fransız askeri Suriye’ye girdi.

Fransa, Lübnan topraklarını iki katına çıkararak, Lübnan’ı Suriye’den ayırdı.

Geri kalan Suriye’yi eyaletlere böldü ve federal bir sistem kurdu.

Filistin de Suriye’den ayrılarak, İngiltere mandası altına girdi.

İngiltere, bu dönemde Yahudilerin Filistin’e göç etmelerine göz yumdu.

Bunun üzerine, Araplarla Yahudiler arasında 1921, 1929, 1933 ve 1937-1939’da çatışmalar oldu.

1945’te, Mısır, Ürdün, Suriye, Lübnan, Irak, Suudi Arabistan ve Yemen, merkezi Kahire’de olmak üzere “Arap Birliği”ni kurdular.

Kuruluş amacı, İsrail’le mücadele etmekti.

İngiltere, Filistin sorununu 1947’de Birleşmiş Milletler’e (BM) taşıdı.

BM, Filistin’in Arap ve Yahudiler arasında bölünmesine, Kudüs’e de tarafsız bir statü verilmesine karar verdi.

Filistin’de, Aralık 1947’de Arap ve Yahudiler arasında şiddetli çatışmalar oldu.

İngiltere, 14 Mayıs 1948’de Filistin üzerindeki manda yönetimini kaldırdı.

Ve aynı gün, İsrail devletinin kuruluşu ilan edildi.

ABD, İsrail’i kurulduğu gün tanıdı.

Sovyetler Birliği, üç gün sonra tanıma kararı aldı.

Türkiye ise, 28 Mart 1949’da İsrail’i resmen........

© Sözcü