Milletimizin mülkiyetinde “yastık altında” tabir edilen türden en az 400 milyar dolarlık “ithal altın” olduğu tahmin ediliyor. Bu 400 milyar dolarlık “mali sermaye” milli gelirin büyümesine yani halkın refah düzeyinin artmasına katkı yapmadan öylece yatıp duruyor. Diğer taraftan, hızlı kalkınmak için gerekli yatırımları finanse edecek kadar tasarruf edemediğimizden, yurt dışından tasarruf ithal ediyor, yani dış borç alıyoruz. Bazılarımız bu meselenin “altını ekonomiye sokarak” halledilebileceğini düşünüyor. Akla ilk gelen çözüm; altını olanların, altınlarını bankalarda açılacak “Altın Mevduatı” hesaplarına yatırmaları ve bankaların da bu altınları yatırımcılara kredi olarak vermesidir. Nitekim altın mevduatı hesapları açılmasına yıllar önce başlandı. Mevduat sahiplerine, yüzde değil binde mertebelerinde bile olsa altınla faiz de ödeniyor. Ancak altın kredisi diye bir şey duymadım. Yani firmalar veya ihtiyaç sahipleri (mesela ev veya araba almak isteyenler veya düğün yapacaklar) faizi de altınla ödenmek üzere altınla borçlanmıyor. İyi ki de borçlanmıyorlar. Düşünün: Bir firma bundan bir yıl önce 500 milyon TL karşılığı %2.5 yıllık faizle “altın” borçlanmış........

© Sözcü