Birçok öğrenci sınava yalnızca bildikleriyle değil, kalbinin en derininde taşıdığı bir korkuyla girer: “başarısız olma korkusu”. Bu korku, çoğu zaman sınavın kendisinden değil; öğrenci için başarısızlığın ne anlama geldiğinden doğar. Çünkü bazı çocuklar için kötü bir not, yalnızca ders çıkarılması gereken bir sonuç değil, “yetersizim”, “değersizim” ya da “ailemi/öğretmenlerimi/sebdiklerimi hayal kırıklığına uğrattım” anlamlarına gelebilir.

Oysa bir sınav sonucu, bir insanın değerini belirleyen bir ölçü değildir. Eğitim, yalnızca doğru cevapları bulmayı değil; hatalardan öğrenmeyi, sabretmeyi, yeniden denemeyi ve tüm bunlar olurken insanın kendini geliştirmesini içeren bir süreçtir. Ancak kimi zaman öğrenciler, başarıyı ya da başarısızlığı bir sayıya veya bir nota indirgeyen bir sistemin içine hapsolmuş bir durumda kendi kendilerini bulabiliyorlar... Bu durum da sınavların bilgi ölçme aracından çok, bir korku ve baskı kaynağına dönüşmesine neden olmakta…

Bu nedenle öğrencinin başarısızlık korkusunu ve sınav kaygısını anlamak için yalnızca öğrencinin çalışma alışkanlıklarına değil, onun kendisini nasıl gördüğüne ve çevresinden aldığı mesajlara da bakmak gerekir. Çünkü bir çocuk, başarısız olduğunda destek göreceğini hissediyorsa sınavdan korkmaz; aksine........

© Sonsöz