Kardan adam. Dünyanın en masum, en tatlı şeyi. Belki bir çocukluk anısı, belki o anıyı yaşatma özlemi, belki o anıya tutunma ihtiyacı, belki ebeveynlere bir saygı duruşu, belki bir umuda tutunma ihtiyacı, belki çocukluk anılarındaki o mutluluğa kavuşma ümidi, belki de hiç yaşamadığı bir anı gerçekleştirme özlemi… Atkınızı bile ona hediye ettiğiniz, özenle havuç ve zeytin bulma telaşıyla ona yüz yapma çabanız. Düşünsenize, dünyanın en masum şeyi kardan adam yapmak. Eriyeceğini bile bile o atkıyı ona hediye etmek. Yok edileceğini bile bile bir umuda, hayale, mutluluğa, neşeye tutunmak. Peki yıkmak niye? Niye bu kadar öfke, kin,........

© Sonsöz