Bazen kendi kendime soruyorum, daha ne olmalı ki içim rahatlasın. Ne yaparsam, nereye gelirsem tamam diyebileceğim. Ama işin garibi, o nokta bir türlü gelmiyor. Hep biraz daha var gibi. Hep bir eksik hissi.

Bir şeyi çok istiyorum, peşinden gidiyorum, sonunda elde ediyorum. Kısa bir mutluluk geliyor, sonra yine aynı boşluk. Sanki içimde doymayan bir yer var ve ne verirsem vereyim yetmiyor. Bu sadece bende değil, etrafıma bakıyorum, çoğumuz aynı haldeyiz.

Belki de sorun gerçekten eksik olmamız değil. Bize hep eksik olduğumuzun söylenmesi. Küçüklükten beri daha iyisi ol, daha fazlasını yap, geri kalma diye diye........

© Sonsöz