Ataerkil düzen, kadını hep ikinci plana itiyor. Eğitimde “o kadar okusan ne olacak, evlenip gideceksin” deniyor. İş hayatında “erkekler varken sen yönetici olamazsın” diye önü kesiliyor. Evde, sokakta, ilişkide… Kadın ne yaparsa yapsın hep kontrol altında. Erkek kardeş bile kız kardeşine karışıyor. Baba “izin vermiyorum” diyor, koca “senin söz hakkın yok” diyor. Sevgili “beni kıskandırma” bahanesiyle hayatı dar ediyor. Toplum ise bütün bunları normalleştiriyor.

Her gün gazetelere yansıyan kadın cinayetlerine bak. Hep aynı bahaneler: “Ayrılmak istedi, başkasına baktı, sözümü dinlemedi.” Çünkü ataerkil düzen erkeğe öğretiyor ki kadın onun malıdır. “Benim........

© Sonsöz