Gerici tonlar (IV): Osmanlı/padişahlık özlemi
Bilindiği gibi ülkemizde insanı şaşırtan durumlar hiç de az değildir. Böylesi durumlardan biri de 100 yıllık cumhuriyet sistemine karşın, hâlâ cumhuriyet karşıtı olup Osmanlı'yı/padişahlığı özleyenlerin bulunmasıdır.
Osmanlı ve padişahlık, olumlu ve olumsuz uygulamalarıyla bizim geçmişimizdir; ancak günümüzün değerleri bağlamında Osmanlı'nın ve padişahlığın özlenecek bir yanı da yoktur. Osmanlı, Anadolu beyliklerinin çoğunu, tüm Arap dünyasını ve de Viyana’ya kadar olan Balkanları savaşarak ele geçirmiştir. Bu savaşlarda öldürülenlerin çoğu doğuda Türkler dahil Müslüman halklardır; Batı'da ise Hıristiyanlardır. Savaş, işgal, ganimet uygulamaları o yılların geçerli uygulamaları olsa da, İsrail’in Gazze, İran ve Lübnan’a, ABD’nin de İran’a saldırılarında görüldüğü gibi, günümüzde bu tür uygulamaların övünülecek bir yanı yoktur. Ayrıca Osmanlı'nın,
Karamanoğulları ve Memlukler Türkçeye önem verirken, anadili yerine Arapça ve Farsçaya önem verip Osmanlıca gibi yapay bir dil kullanması;
Savaşlarda Hıristiyan çocukları devşirmesi,
Matbaa kullanımını Müslümanlara yüzyıllarca yasaklaması;
Hıristiyanlara gösterdiği hoşgörüyü Alevilerden esirgemesi;
Toplumun eğitimine önem vermemesi;
Amerikalılara, Fransızlara, İtalyanlara, … kendi okullarını açma izni vermesi ve bu okulların yıllarca misyonerlik faaliyetlerini yürütmesi;
1839’a kadar kızlara sıbyan mektebi sonrasında okuma hakkı vermemesi;
Erkeklere dört kadınla evlenme ve çocuk yaştakilere evlenme izni verilmesi;
Müzik dışında güzel sanatlara pek önem........
