AKP’nin 12 Eylül darbesinden ve 1982 Anayasasından devraldığı en dikkat çekici alanların başında gelir sermaye piyasası. Programıyla, anayasal, yasal ve idari düzenlemeleriyle, uygulamalarıyla bunu kararlı bir şekilde sürdürüyor. Öylesine kararlı ki devleti de şirket gibi yönetmeyi duraksamasız savunup uygularken sınırsız bir piyasa hedefi var. 

Olağandışı bir durum değil kuşkusuz. Siyaseti bu. Birçok zaaf, olay, kriz, adaletsizlik, hukuksuzluk, çürüme ve yönetememeye karşın 25. yıla adım atan AKP iktidarı emperyalizmin, sermaye sınıfının, dinsel ve etnik gericiliğin, devletin partileştirilmesinin bütünsel analiziyle ortaya konuluyor. Ortağıyla ve muhalefetiyle düzen içi siyaset de bu bütünün içinde.

1982 Anayasasının 19 kez değişikliğinin 12’sinde imzası olan ama kimi zaman çifte standart uyguladığı, kimi zaman uygulamadığı anayasayla anayasasızlaştırmayı başaran AKP’nin anayasal karnesi biliniyor. 

Bu karne içindeki maddelerden biri Anayasanın “piyasaların denetimi” başlıklı 167. maddesi. 1982 Anayasasındaki özgün metnine dokunulmayan bu maddede; “Devlet, para, kredi, sermaye, mal ve hizmet piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alır; piyasalarda fiili ve anlaşma sonucu doğacak tekelleşme ve kartelleşmeyi önler.” deniliyor. Sınıflı toplumun ve sermaye sınıfı egemenliğinin anayasada yer alan önemli maddeleri arasında olan maddenin anlamı, gerekçesinde de belirtildiği gibi, devlete özel girişimin rekabet koşulları içinde yararlı yönde gelişmesine yardımcı olması yönünde görev yüklenmesi. 

Maddenin ilginçliği, konuyla ilgili temel yasalardan birinin, Sermaye Piyasası Kanunu’nun 1982 Anayasasından önce 1981’de gelmesi. 24.9.2026 günlü “Piyasa yasalarına hukuk yetmez” başlıklı yazımda da belirttiğim gibi, 2499 sayılı Yasa, 12 Eylül darbesinin gerçek yüzünü ve amacını yansıtan hukuk metinlerinden biri. AKP bu Yasayı değişikliklerle uygulayarak, 6.12.2012 günlü (6362 sayılı) Yasayla yürürlükten kaldırdı. Kendi deyişleriyle daha güvenilir, yatırımcı hak ve........

© soL