Bu bir ne yazısıdır diye merak edebilirsiniz. Bir eleştirinin eleştirisinin eleştirisi. Post’u post’a ekleyince post’ların sonu gelmez oluyor. Güldür Güldür’den Mesut Enişte karakterinin dediği gibi bir zamanlar “bir Kemalizm var ıdı. Siz bilirsiniz onu ya. Hah, o işte.” Sonra bu dönemin eleştirisi post-Kemalizm adını aldı. Sonra bu eleştirinin eleştirisi olarak Post-Post-Kemalizm diye birşey çıktı. Batıda neredeyse artık bittiği halde Türkiye’de yaygın ve yükselişte olan postkolonyal teori veya daha rafine haliyle dekolonyalizmin tetiklediği yeni bir tartışma var. İslamcılar sömürgecilik karşıtlığını istismar ediyorlar diyen bir tartışma.

Bu arada “Post-Kemalizm”i müstakil bir sosyolojik kavram olarak 1990’larda Türkiye’de kullanan ilk kişi olma ihtimalim yüksek ama literatür ile ben birbirimizi pek takip etmiyor olabiliriz. (Merak edenler 1999 tarihli şu yazılarıma bakabilir: Birikim’de “İthal İkame Oryantalizminin Krizi, Post-Kemalist Durum ve Türban” ve Radikal İki’de “Küreselleşme ve Post-Kemalizm”).Kemalizm dindarlara onyıllarca çektirdi.

Devran döndü (önce liberalleşme, sonra iktidar yoluyla) İslamcılar Kemalizmden ideolojik ve politik intikam aldı. Bu itiş kakışta birbirlerine benzedikleri bile söylenir. Dindar bir iktidarın çürüklükleri ve........

© Serbestiyet