Günlük hayatta kendimizi garanti altında veya sabit saydığımız için kendimizin dışına ipler ve kancalar salarak, zaman ve mekandaki akışa hükmetmeye çalışırız. Hadi buna tutunma yahut yuvarlak dünya yüzeyinde sörf ile yuvarlanma diyelim. Kendimizi meşgul ederiz kendi dışımızın bizi işgal etmesi ile. Lakin hasta olunca aleme attığımız kancalar veya bizi çeken motorlar ile aramızdaki ipler kopar. Kancalarımız etraftaki yatırım nesnelerine dişlerini ne kadar geçirmiş olurlarsa olsunlar en azından bir süre için işe yaramazlar. Elektriğe alışmışlar için elektiriğin kesilmesi nasıl bir reset etkisi yapıyorsa hastalık da öyle. Çünkü taraflar orada dursa da ipin bu tarafı kopar. Kendi kendimizin kontrolü elimizden çıkar. Dünya elimizdeymiş sanırken, elimizin elimizde olmadığını anlarız hastalık sayesinde. Herşeyi tutmak isteyen insan, tutma........

© Serbestiyet