Aylıklarının ve özlük haklarının iyileştirilmesi amacıyla 38 gündür Ankara Güvenpark’ta oturma eylemi yapan er gaziler ve şehit yakınlarının sabaha karşı polis tarafından zorla alandan çıkarılması herkesi üzdü. Günlerdir Güvenpark’ta yer yataklarında uyuyan er gaziler, sabahın kör karanlığında polis baskını karşısında şoke oldular. Apar topar polis otobüslerine bindirilen gaziler ve şehit yakınları Bilkent Gazi Uyum Evi’ne götürüldü. Direnmelerine rağmen Güvenpark’tan çıkarıldılar. Televizyonlara düşen görüntüler iç burktu. Kimi er gazi protezini takamadan karga tulumba otobüslere bindirildi. Eli kanlı teröristlere karşı kahramanca vatanı savunan bu insanlara karşı takılan tutum vicdanları incitti. Gazilerin parkta kalan protez ve bacaklarının çöp poşetlerine konulması daha can yakıcı idi. Bu insanlar yıllarca eli kanlı PKK’ya karşı yiğitçe mücadele etti. Kimi şehit düştü kimi kolunu bacağını yitirerek gazi oldu. Eyleme destek veren Şehit Anaları Derneği Başkanı Pakize Akbaba’nın konuşması sırasında bir polisin göz yaşlarını tutamaması çok anlamlı görüntü idi. Polis kendine verilen emir gereği er gaziler ile şehit yakınlarını parktan çıkarsa bile kalplerinde bambaşka duygu vardı. Zira çok sayıda arkadaşı da teröre karşı yürütülen mücadelede şehit düşmüştü, ocaklara ateş düşmüştü. Aslında en iyi onlar anlıyordu er gazilerin ve şehit yakınlarının içinde bulunduğu durumu. Ama ne var........

© Samsun Gazetesi