Bir dönem her gün görüştüğünüz insanlarla artık ayda bir kez bile buluşamıyorsunuz. Üstelik ortada kavga yok. Küslük yok. Büyük bir olay da yaşanmamış. Sadece hayat araya girmiş. Bence 20’li yaşlara gelince insanın en çok fark ettiği şeylerden biri bu. Lisede arkadaş görmek için plan yapmaya gerek yoktu. Zaten her gün aynı yerdeydiniz. Üniversitede de benzerdi. “Akşam ne yapıyoruz?” diye yazmak yeterdi. Sonra herkes bir yerlere dağılmaya başlıyor. Biri işe giriyor. Biri başka şehre gidiyor. Biri ilişkisine daha fazla zaman ayırıyor. Birinin hafta sonu boş olmuyor, diğerinin vardiyası denk gelmiyor. Ve bir bakıyorsunuz, bir zamanlar günün yarısını birlikte geçirdiğiniz insanla “Müsait olunca görüşelim” diye konuşuyorsunuz. O “müsait olunca” da bazen aylar sürüyor. Garip olan şu: Arkadaşlığın bittiğini de söyleyemiyorsunuz. Çünkü karşılaşınca yine aynı şekilde konuşuyorsunuz. Aynı şeylere........

© Samsun Gazetesi