Nesten kvar gong eg vitjar Tromsø, møter eg eit menneske eg har blitt kjend med gjennom fleire år.

Folk flest ser ned på han. Dei kallar han fyllefant, drukkenbolt, alkis, stordrikkar.

Mange vik unna når han kjem. Flyttar seg frå nabobordet. Ser ein annan veg.

Men eg ser noko anna.

Eg ser eit menneske med ei historie. Eit levd liv.

Han ber alltid ein halv liter brennevin i ryggsekken. Ikkje fordi han vil – men........

© Ságat