Hristiyanlar, Hz. Âdem ve Hz. Havva’nın yasak ağaçtan yemeleri sebebiyle dünyaya gelen bütün insanların günahkâr doğduklarını kabul ederler. Buna “zenb-i aslî” yani “aslî günah” denilmektedir. Kilisede bebekler için yaptıkları vaftiz töreni, onu bu günahtan temizlemeye yöneliktir. Yine onlara göre Hz. İsa’nın çarmıhta asılması, insanları bu günahtan kurtarmak için Allah’ın özel bir lütfudur.

Buna mukabil Kur'an “suçun şahsiliği esasını” getirir ve beş ayrı âyetinde şöyle bildirir:

“Hiçbir günahkâr başkasının günahını yüklenmez.”[1]

Aslında Hz. Âdem ve Hz. Havva’nın yasak ağaçtan yemeleri olayı, bizim günahkâr olmamızı gerektirmez, günah potansiyelli varlıklar olduğumuzu gösterir. Onların günahı onlara, bizim günahımız bizedir. Halkımız âyetten mülhem olarak bu manayı şöyle ifade ederler:

Her koyun kendi bacağından asılır.

Bazıları Hz. Aişe’ye gelirler, Ebu Hüreyre’nin “Veled-i zina, üç şerlinin en şerlisidir” şeklinde bir hadis rivayet ettiğini söylerler. Hz. Aişe şöyle der:

“Allah Ebu Hüreyre’ye rahmet etsin. “Hiçbir günahkâr başkasının günahını yüklenmez” âyetini bilmez mi? Peygamberin o sözü, kendisi hakkında ileri geri konuşan belli bir münafık hakkındadır. Rasulullah onun kim olduğunu sordu, ‘veled-i zinadır.’ dediler. O zaman işte böyle buyurdu.”[2]

Hadiste geçen “üç şerli” ifadesi, zina mahsulü olan çocuk ve onun dünyaya gelmesine vesile olan anne-babasını ifade eder. Hadisin sadece “Veled-i zina, üç şerlinin en şerlisidir” kısmını bilen biri, zina yoluyla dünyaya gelen çocuğu şerli bir varlık olarak kabul eder. Hâlbuki Hz. Aişe validemiz, bunun belli bir şahıs hakkında olduğunu nazara vererek meseleyi açıklığa kavuşturmuştur.

Hz. Peygamber şöyle buyurur: “Her çocuk fıtrat üzere doğar. Sonra anne-babası onu Hristiyan, Yahudi veya Mecusi yapar.”[3]

İslam’da veled-i zinanın bile masum kabul edilmesi, bu meselede dikkat çekici bir durumdur. Hz. Peygamber şöyle........

© Risale Haber