* En büyük bir kuvvet: Buradaki kuvvet, manevi güçtür. Kuvvet, kudretin tecellisidir. Kudret, kişinin aczini hissetmesine göre tecelli eder. Üstad, Nokta Risalesi’nde der ki: “Kudret kimdeyse, tesir ondadır.” İnsanlara yapılan hizmette, manevi kuvvet ve kudret lazım ta ki, muhataplarda tesir olsun. Kuvvet, hakiki kuvvetse, “büyük” olur. Yani kibriyalı… İşte manevi, Kibriya taşıyan kuvvete bizi ulaştıracak pencere ihlastır. Kendi âcizliğimizi hissetme, aczimize iman etme nisbetinde biz Allah’a sığınırız. Yoksa kendi kuvvetimize güveniriz, kendimize dayanırız.

* Hakiki iman hizmeti, ilim ve ihlasın birleşmesiyle yapılır. İlim, nur verir; ihlas kuvvet verir. İlim, muhatabın aklını tenvir eder; ihlastaki kuvvet ise, büyüklüğüne göre muhatabın gönül, kalb, ruh, vicdan ve nefsine tesir eder. Tarihte görülmüş ki, medrese hocaları, ilimle hizmet etmeye çalışmışlar. Fakat meyveleri “enâniyet âbideleri” olmuş… Tekke ehli ise, ihlasla hizmet etmişler. Meyveleri, yüz milyon evliya olmuş. Bazı istisna şahıslar enâniyetini ayak altına almış, tekkedeki bir mürşide boyun eğmiş. Bunlar ilimle ihlası cem etmişler “asfiya” olmuşlar. Asfiyalara, “mürşid-i kâmil” denilir; sırf ihlasla hizmet edenlere ise, “mürşid” denilir. Bu noktadan ihlassız dine hizmet edilmez. Ediyorum diyen, kadınsa, nefsaniyetine; erkekse, enâniyetine hizmet eder.

* Hizmetteki tesir, manevi kuvvete dayanır. Manevi kuvvet ise, ihlasa dayanır. İhlaslı kişide, “kuvve-i kudsiye” oluşur. Bu kudsi kuvvet ile, kulların Allah ile aralarındaki karanlık perdeleri kaldırırlar. Böyle kişilere (K.S.) denilir. Bunlar, velilerden “Aktab” (Kutublar) denilen grupturlar. Yani (KS) olmayan, dine hizmet başlatsa da devam ettiremez.

* En makbul bir şefaatçi: Şefaat, kuvveti yetmeyen kişinin destekçisi olma, omzuna girip onu yürütme, gitmek istediği yere onu götürme demektir. Teheccüd namazı, şefaat etme özelliği kazandırır. Makam-ı Mahmûda eriştirir. (İsra Suresi) Bu cihetten, teheccüd kalpteki imana kuvvet verir, diyebiliriz. Burada Üstad, ihlasın, biz âciz ve güçsüz düştüğümüz durumda İlahî kudretin ekstra tecellilerini bize çekecek ve bizim hizmetimizi yürüttürecek özellikte olduğunu söylüyor. Bu mevzuda en ileri seviye şudur: “Her talep ettiğinde şefaati çekmek…” Bunu da “makbûl” (devamlı kabul edilen, maddi neticesi görülen) kelimesiyle söylüyor.

*........

© Risale Haber