Mehter kelimesi Farsça mah-ı ter sözcüğünden bozmadır. Taze, yeni ay manasındadır. Bu müziği icra eden grup ay şeklinde toplanıp ve sanatlarını böyle icra etmeleri nedeni ile onlara bu isim verilmiştir. Mehter çalındığı vakit padişahlar mehtere hürmeten onu ayakta dinlerdi. Mehterde kullanılan çalgılar, Osmanlı’nın icat etmiş olduğu musiki aletleri olmayıp Selçuklulardan ve daha eski dönemlerden süre gelen Türk kültürünün parçası olan çalgılardır.

Mehteran takımı, Kanunu Sultan Süleyman, Mimar Sinan ve şair Bâkî dörtlüsü Osmanlı’nın ihtişamının bütüncül hâli olarak algılanmıştır.

Osmanlı Devleti’nin güçten düşmesi ile Osmanlı’ya ait unsurlar da gözden düşmüştür. 1826 yılında Yeniçerileri, akabinde Mehteran Takımı’nı kaldıran II. Mahmut, Mehteran yerine Avrupa usulü askeri bando olan Mızıka-yı Hümayun’u kurmuş, başına da Manguel’i; daha sonra tuğgeneral rütbesi vererek Guiseppi Dinozetty’yi getirmiştir. Bu görevde yirmi dokuz yıl kalan Dinozetty birçok marş bestelemiş, Batı müziğinin Osmanlı topraklarında yayılmasına önayak olmuştur.

II. Mahmut ile başlayan Batı’yı taklit etme alışkanlığı bu topraklar üzerinde varlığını hâlâ sürdürmektedir. Kültürel emperyalizm,  milletlerin başına gelebilecek en büyük felakettir. Bu bir vücuda girmiş virüsün o vücudu içten içe kemirmesi gibi bir durumdur.  Bir milletin gönüllü olarak kendisini başka milletin kültürüne adapte etmesine self emperyalizm, self koloni denilmektedir. İngilizler, Hintlileri İngiliz emperyalizmine zorlarken aynı........

© Pusula Gazetesi